Wirtualna Rzeczywistość w Służbie Szkolenia
Major Giuseppe Ramacieri, dyrektor projektu LVCTS, porównuje koncepcję systemu do filmu 'Matrix', podkreślając immersyjny charakter planowanego szkolenia. Celem jest umożliwienie załogom czołgów Leopard, pojazdów TAPV i LAV trenowania w symulatorach, które będą odzwierciedlać wygląd, odczucia i zachowanie prawdziwych maszyn, włączając w to autentyczne radiostacje i elementy sterujące. System pozwoli na symulację operacji w różnorodnych środowiskach, takich jak pustynie czy lasy, a także na wirtualne starcia z siłami przeciwnika.
Korzyści i Skala Projektu
Szkolenie w realnych pojazdach jest niezastąpione, jednak wiąże się z wysokimi kosztami eksploatacji i zużycia sprzętu. Symulacja ma za zadanie przygotować załogi, tak aby po wejściu do prawdziwego pojazdu miały już solidne podstawy. Kanadyjska Armia planuje utworzenie pięciu ośrodków szkoleniowych w różnych lokalizacjach: Gagetown, Valcartier, Petawawa, Shilo i Edmonton. Każdy z nich ma być wyposażony w symulatory zdolne do szkolenia 'kwadratowego zespołu bojowego', czyli szwadronu czołgów i kompanii piechoty. Projekt LVCTS jest określany jako jeden z największych na świecie w dziedzinie symulacji pojazdów lądowych.
Wielopoziomowe Systemy Szkoleniowe
Ośrodki będą dysponować różnymi poziomami symulatorów. Systemy wysokiej wierności, odwzorowujące wnętrza i zachowanie pojazdów bojowych, posłużą do szkolenia kierowców i strzelców. Symulatory średniej wierności, wyposażone w realne elementy sterujące, ale z interfejsem opartym na ekranach dotykowych, będą wykorzystywane do treningu taktycznego. Natomiast systemy niskiej wierności, bez fizycznych elementów sterujących, znajdą zastosowanie w szkoleniu wspierającym, np. w symulacji samolotów czy sił sprzymierzonych.
