Początki projektu i wyzwania
W 2003 roku Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia (WITU) wygrał przetarg na realizację projektu Śnieżnik. Przedsięwzięcie to wiązało się z pewną dozą niepewności, gdyż na tamten moment laserowe kino-strzelnice nie były powszechnie stosowane nawet w armiach zachodnich. W Polsce jedynym podobnym rozwiązaniem był trenażer firmy FATS, wykorzystywany przez Centrum Szkolenia Policji.
Współpraca i podział zadań
Fundamenty techniczne Śnieżnika zostały opracowane wspólnie przez WITU oraz firmę Autocomp Management Sp. z o.o., która stała się kluczowym partnerem już na etapie prac badawczo-rozwojowych. WITU odpowiadało za aspekty wojskowe, takie jak symulatory broni, balistyka oraz zgodność parametrów symulowanego sprzętu z rzeczywistym. Autocomp Management skupiło się na systemie informatycznym, oprogramowaniu, grafice, projekcji obrazu, a także urządzeniach optoelektronicznych i integracji całego systemu. Granice współpracy między partnerami były płynne, co wynikało z wzajemnych zależności między symulatorami broni a systemem informatycznym.
Prezentacja i wyróżnienia
Prace badawczo-rozwojowe zakończono w 2005 roku, kiedy to ukończono prototyp i przeprowadzono badania państwowe. Publiczna premiera Śnieżnika miała miejsce na XIII Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach. Zaprezentowano wówczas stanowisko Śnieżnik 2, umożliwiające symulację walki ogniowej przez drużynę piechoty. Projekt spotkał się z bardzo pozytywnym przyjęciem, a jego twórcy zostali uhonorowani nagrodami Grand Prix i Defender.
